Y en favor de esta postura es texto claro el cap. Ordinationes, 1. quaest. 1., donde las ordenaciones o elecciones que no se hacen por común consentimiento según las sanciones canónicas, y no son aprobadas por aquellos a quienes pertenece la consagración, son juzgadas falsas por Gregorio VII; porque quienes son ordenados así, no entran por la puerta (esto es, por Cristo), sino que, como la misma Verdad atestigua, son ladrones y salteadores.
35 [...] quod ipsum insinuante cum Innoc. ibi nu. 4. dicens praelatum intrusum non posse subditis, quibus per intrusionem datus est Praelatus, conferre sacramenta, ac si conferat, executionem non conferre ; non quia sit suspensus, sed quia non sua subditis executionem conferre non potest. Cum igitur sic intrusis titulo colorato carentibus non suffragetur communis reputatio, nec titulus putativus, qui non provenit à legitimo superiore ; hinc sequitur ut non solum possint, sed etiam debeant cedere episcopatui, non obtenta à Summo pontifice licentia, praesertim quia inter eos, & ecclesiam non est contractum spirituale conjugium. Unde non est opus superioris authoritate, cum non agatur de dissolutione alicujus vinculi, sed tantum injuste possessioni renuncietur.
Et ita tenent hic Tancredus, Joan. glos. Jo. Andr. Butr. Cardinal. & Baldus superius citati in casu praecedenti. et pro hac sententia est textus clarus in cap. Ordinationes, 1. quaest. 1. ubi ordinationes, sen electiones, quae non communi consensu secundum canonicas sanctiones fiunt, & ab ijs, ad quos consecratio pertinet, non comprobantur, à Gregorio VII. falsae judicantur; quoniam qui taliter ordinantur, non per ostium, id est per Christum intrant, sed ut ipsa veritas testatur, fures sunt, & latrones.

TEÓLOGOS Y SUMOS PONTÍFICES
DICEN QUE NO