DE LOS PATRIARCAS
A quién compete la creación
de estas dignidades.
La autoridad de estos grados de derecho eclesiástico no puede derivarse del episcopado, puesto que es superior a la de los obispos, y el inferior no puede conferir una potestad superior á la suya, porque nadie da lo que no tiene .
Su creación compete por lo tanto al Sumo Pontífice en cuanto que les concede una pequeña parte de la jurisdicción existente en el primado en toda su plenitud.
- Origen de los patriarcas, en cuanto al oficio y en cuanto al nombre.
La dignidad de patriarca data en la Iglesia, en cuanto al oficio, desde la edad apostólica, porque los Apóstoles se dirigieron desde luego a las principales ciudades para la predicación del Evangelio, como medio más oportuno para extenderlo por toda la metrópoli, y a este efecto consagraron obispos para que rigieran las iglesias...
Francisco Gómez Salazar
Catedrático y Doctor de Derecho Canónico
Obispo de León
Canon 256
§ 1. Patriarchae competit: 1° Ius ordinandi Metropolitas, per se, vel, si impeditus fuerit, per alios Episcopos. 2° Metropolitae vel Episcopo litteras patriarchales provisionis canonicae de qua in can. 395, § 1 conferre; 3° Per se vel per alium, electum Metropolitam post ordinationem episcopalem inthronizare, etsi hic per alium administrationem eparchiae canonice inivit.
§ 2. Patriarcha, intra tres menses, electo ordinationem episcopalem conferre et litteras provisionis canonicae de qua in § 1, n. 2 dare, debet, mentione facta in iisdem litteris, nominationis aut confirmationis a Romano Pontifice datae.
§ 1. Corresponde al Patriarca:
1° El derecho de ordenar a los Metropolitanos, por sí mismo o, si estuviera impedido, por medio de otros Obispos.
2° Conferir al Metropolitano o al Obispo las letras patriarcales de provisión canónica de las que se trata en el can. 395, § 1;
3° Entronizar, por sí mismo o por otro, al Metropolitano electo después de la ordenación episcopal, aunque este ya haya iniciado canónicamente la administración de la eparquía por medio de otro.
§ 2. El Patriarca debe, dentro de los tres meses, conferir la ordenación episcopal al electo y entregar las letras de provisión canónica mencionadas en el § 1, n. 2, haciendo mención en dichas letras de la nominación o confirmación otorgada por el Romano Pontífice.
Canon 395
§ 1. Cuilibet ad episcopatum promovendo, etiam electo, vel, ex concessione Romani Pontificis sive in concordatis sive alia ratione facta, designato, necessaria est canonica provisio, qua Episcopus vacantis eparchiae constituitur, quaeque ab uno Romano Pontifice datur, firmo praescripto can. 256, n. 2.
§ 2. Candidatus, ante canonicam provision
em, praeter fidei professionem, iusiurandum fidelitatis erga Sedem Apostolicam edat secundum formulam ab Apostolica Sede prob atam, firmo praescripto can. 260, 2.
§ 1. Para cualquiera que deba ser promovido al episcopado, incluso si ha sido electo o designado por concesión del Romano Pontífice —ya sea mediante concordatos o por cualquier otra razón—, es necesaria la provisión canónica, por la cual se constituye al Obispo de la eparquía vacante, y la cual es otorgada únicamente por el Romano Pontífice, quedando firme lo prescrito en el can. 256, n. 2.
§ 2. El candidato, antes de la provisión canónica, además de la profesión de fe, debe prestar juramento de fidelidad hacia la Sede Apostólica según la fórmula aprobada por la misma Sede Apostólica, quedando firme lo prescrito en el can. 260, § 2.
***
Canon 392